27 Aralık 2010 Pazartesi

Aslında ben aşkın çocuğuydum. Sonra Tanrı parça parça aldı içimden aşkı. Yaşam aşkı, bebek aşkı, kedi aşkı, sen aşkı, aşk aşkı. Hepsini aldı. Evet aynen öyle. O verdi, o aldı. O verir de, alır da. Ne isterse yapar. Size ne? Artık aşkın bana göre olmadığına karar verdi. Ben fazla kurcaladım. İçine ettim. Çok uzattım. Kendimden geçtim. Ve bitti.

Aşk yok.
Yoksa yok.

22 Aralık 2010 Çarşamba

Soğukta ellerim üşüyor. Baharda uçurduğumuz uçurtmalar geliyor aklıma. Bir kaç tanıdık melodi girince aklıma gerçeğe dönüyorum. Uçurtmalar yalan. İlk kalkan uçağa kendimi atıp siktir olmak istiyorum. Bu şehirin pislikleri beni ne öldürüyor, ne güldürüyor. Sadece süründürüyor işte. Yıllardır süre gelen klişe.