11 Aralık 2011 Pazar

Hiç bir zaman kendimi birine, bir yere ait hissetmedim. Çok yalan söyledim. Sürekli aynı insanların yanında olmayı sevemiyorum. Kalabalıklara aşığım. Caddelerde binlerce, milyonlarca insanın arasında sıradan biri olmaya aşığım. Yanımdan geçen insanların anlık muhabbetlerine kulak kabartmak, farklı kokular tatmaya aşığım. Sürekli sorgulamaktan yoruldum. Hep ağzıma zımbaladığım gülüşün altındaki ciddiyetimden oluyor tüm bunlar. Biraz da zorunluluktan. Zorluklardan.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder