4 Ocak 2013 Cuma

-Yazmak istedim.
-1 haftadır huzurdan başka bir şeyle uyumuyorum.
-Bu gün hayatımda ilk kez bir adamın isteklerine ket vurabilmek için karşımda kıvranışını izledim.
+Cemre bakma bana şöyle kedi gibi.
-Bu taktik hep işe yarar.
-İlk kez birinin beni iliklerime kadar tanıdığını, bir sonraki hamlemi rahatlıkla tahmin ederek elimi kolumu bağlayabileceğini farkettim.
-Bu gün ilk kez birini kandırmamaya söz verdim.
+Bana ne istediğini söyle. Çünkü sen hep istersin. Hep sen istersin. Ben yaparım.
-Yine ben istedim.
-Yaptıklarımın hepsi tüm yakın ve uzak çevremi darmadağın eden bir fırtına.
-Ben sana ne istediğini sormadım ki. Ben her yolu deneyeceğim. Acele etmeden, sindirerek.
-Zamanla diyordu, zamanla geçecek. Zamanla alışacağız. Bu gün ilk kez bir adamın bana "güvenebilmeyi" her şeyden çok istediğini farkettim.
-Vicdan azabı, diyordu. Geldin, çünkü her gece vicdanının beynini kanatmasından sıkıldın.
-Bencil isteklerimin, arzularımın, tutkularımın yarattığı bu gerilime dayanamıyorum.
-Savaş benimle. Bu round benim. Henüz bitti demedim. Ben bitti demeden bitmez.
-Yolun ortasında bağırıyordu bana. "Neden canımı bu kadar yaktın lan?"
-İnsanların canını yakmak kolaydır. Sevdiklerinin canını yakmak daha kolaydır.
-Bu gün ilk kez düştüğüm kuyudan kurtulmaya karar verdim.
Bir şey okumuştum bir yerde. "İnsan kendi canı yandıkça başkalarıyla hesaplaşır"
Diye düşünüyordum kafam camda. Duraklar geçiyordu. İnmiyordum.
Ben dedim. "Hayatını saçlarımın rengine boyamaya geldim" İlk kez bu kadar kendimden emindim
Üzgünüm, bu round da benim. Ben artık daha iyi bir adamın kedisi olmaya geldim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder