29 Ocak 2013 Salı

Bundan 2 sene önce ilk kez bir rakı sofrasına oturmuştum. "Ben kimse için acı çekmem" demiştim, tam 2 sene sonra bir adamı unutmak için tanrıya dua edeceğimi bilmeden.
Yazdım. İçimden ne geliyorsa yazdım. Sayfa sayfa yazdım.
Yapmam dediğim her şeyi yaptım.
Hazmedemem dediğim her şeyi yuttum.
Çok ağladım.
Çok dua ettim.
Çok sabrettim.
Ben onun için kendimi yaktım, kendimden oldum.
Değiştim.
Değiştirdim.
Sonra kendim oldum. Canını yaktım.
Aynı hataları defalarca yaptım.
Onu bir kez yakabilmek uğruna on kez yandım.
Ne kadar çok sevdiysem o kadar çok küfrettim.
Güldüm.
Gülüp geçtim.
Gülüp geçemedim.
Ne kadar çok verdiysem, o kadar az aldım.
Ortada hiçbir şey yokken maffetti her şeyi. Ciddi anlamda ben suçsuzken, ciddi anlamda hayatımda ilk kez biri için çabalıyorken, ciddi anlamda birini umursuyorken,
Beni yarı yolda bıraktı.
Ne zaman üzüleceğime o karar verdi.
Beni öldürdü.
Öldürüp diriltti.
O küçük beyni ona öyle emretti çünkü.
Yapma dedim. 
Yapamazsın dedim.
Ne zaman üzüleceğim benim kararımdı ve bu kararı sadece ben ve keyfim verebilirdik.
Bu benim sorunumdu, benim derdimdi.
Bin parçaya bölünmüş, dağılmış hissediyorum. Bir yerlerde kaybolmuş hissediyorum.
Ağlatıyorum, ağlayamıyorum.
Artık kimin haklı, kimin haksız olduğunun bir önemi yok.
Zaten sarhoşum. Gene bi yere bağlayamadım. Emeği geçen herkesin Allah belasını versin.

12 Ocak 2013 Cumartesi

ben açık oynarım

İyi ki varsın. İyi ki benimlesin. Tamam.
Yanında çok mutluyum, huzurluyum, heyecanlıyım. Tamam.
Gülüyorum, eğleniyorum. Tamam.
Seviyorum. Tamam.
Fakat,
Beni kaybetmeyi göze aldığını hissedersem, ki bunu hissetmem için somut bir olaya ihtiyacım yok, beni kaybetmen için elimden geleni ardına koymam.
Sana yemin ederim,
Umrumda.
Bile.
Olmaz.

4 Ocak 2013 Cuma

-Yazmak istedim.
-1 haftadır huzurdan başka bir şeyle uyumuyorum.
-Bu gün hayatımda ilk kez bir adamın isteklerine ket vurabilmek için karşımda kıvranışını izledim.
+Cemre bakma bana şöyle kedi gibi.
-Bu taktik hep işe yarar.
-İlk kez birinin beni iliklerime kadar tanıdığını, bir sonraki hamlemi rahatlıkla tahmin ederek elimi kolumu bağlayabileceğini farkettim.
-Bu gün ilk kez birini kandırmamaya söz verdim.
+Bana ne istediğini söyle. Çünkü sen hep istersin. Hep sen istersin. Ben yaparım.
-Yine ben istedim.
-Yaptıklarımın hepsi tüm yakın ve uzak çevremi darmadağın eden bir fırtına.
-Ben sana ne istediğini sormadım ki. Ben her yolu deneyeceğim. Acele etmeden, sindirerek.
-Zamanla diyordu, zamanla geçecek. Zamanla alışacağız. Bu gün ilk kez bir adamın bana "güvenebilmeyi" her şeyden çok istediğini farkettim.
-Vicdan azabı, diyordu. Geldin, çünkü her gece vicdanının beynini kanatmasından sıkıldın.
-Bencil isteklerimin, arzularımın, tutkularımın yarattığı bu gerilime dayanamıyorum.
-Savaş benimle. Bu round benim. Henüz bitti demedim. Ben bitti demeden bitmez.
-Yolun ortasında bağırıyordu bana. "Neden canımı bu kadar yaktın lan?"
-İnsanların canını yakmak kolaydır. Sevdiklerinin canını yakmak daha kolaydır.
-Bu gün ilk kez düştüğüm kuyudan kurtulmaya karar verdim.
Bir şey okumuştum bir yerde. "İnsan kendi canı yandıkça başkalarıyla hesaplaşır"
Diye düşünüyordum kafam camda. Duraklar geçiyordu. İnmiyordum.
Ben dedim. "Hayatını saçlarımın rengine boyamaya geldim" İlk kez bu kadar kendimden emindim
Üzgünüm, bu round da benim. Ben artık daha iyi bir adamın kedisi olmaya geldim.